Het is volop zomer en het WK voetbal is in volle gang.

Aangezien ik nog geen telefoontje heb gehad dat er longen op mij liggen te wachten, leek het mij de hoogste tijd om weer een verhaaltje te schrijven.

Waar was ik gebleven?

Jan heeft gisteren zijn laatste tentamen voor dit schooljaar gemaakt.

Hij heeft echt heel erg moeten stampen om de Engelse grammatica in z'n hoofd te krijgen. Met als eindresultaat( 5 onderdelen Engels) een 8.

Nu kan hij dus een beetje ontspannen als het om school gaat.

Maar dat was dus gisteren 28 juni.

Vrijdag 11 juni is het WK voetbal begonnen.

Vooral in het begin heb ik geen wedstrijd gemist.

Alleen de wedstrijden die om 13.30 uur begonnen heb ik niet gezien omdat ik dan lig te slapen.

Maar het is een heerlijke afleiding. En zolang ons elftal niet speelt kan ik ook heel ontspannen kijken.

Maar spelen "onze jongens"dan durf ik gewoon niet te kijken. Veel te spannend.

Als ik dit schrijf is het inmiddels zeker dat Oranje in de kwartfinale zit en vrijdag moet spelen tegen Brazilie.

Zondag 13 juni hebben we de verjaardag gevierd van Tygo.

Hij is 15 juni 4 jaar geworden.

Het was hartstikke gezellig en Tygo was heel blij met de kadootjes die wij hem hebben gegeven.

We hadden ook voor Mika en Tygo een oranje tshirt

met daarop hun naam en als rugnummer hun leeftijd.

Dat bleek ook een schot in de roos.

Maar helaas is er ook iets naars gebeurd.

Paulien de Noord ( was verpleegkundige in VU Amsterdam) is 18 juni op 45 jarige leeftijd overleden.

Ze was ernstig ziek, maar ze bleef keihard knokken.

Het was zo'n heerlijk lief en spontaan mens.

Ze zal heel erg gemist worden.

Het steentje wat ik van haar gekregen heb en aan mijn infuuspomp hangt krijgt nu een nog grotere waarde.

Tekst op het steentje: Friends are angels following you through live.

Lieve Pien, rust zacht.

Zaterdag 19 juni zijn Tessa, Lex en Liam om 5.00 uur 's ochtends vertrokken uit Svelgen. Ze komen voor 3 weken naar Nederland.

Wat heerlijk om dit drietal sinds afgelopen november weer te zien en te knuffelen.

Zondagmiddag/avond 20 juni hebben Shanoa en Vincent hun verjaardag gevierd.

Shanoa is 17 juni 5 jaar geworden en Vincent wordt 1 juli 23 jaar.

Er werden zo'n 40 gasten verwacht. Er kon gegeten en gedronken worden zoveel je maar wilde. Heel veel mensen hadden geholpen om alles klaar te maken.

Buiten stonden 2 partytenten, ideaal voor de rokende mensen, want het was echt frisjes dus voor je lol ging je niet naar buiten.

Het was een hartelijk warm onthaal door familie en vrienden van Vincent.

Gesloopt maar gelukkig zijn Jan en ik tegen 19.30 uur naar huis gegaan.

Maar niet voordat....

De deurbel ging en Tessa, Lex en Liam voor de deur stonden en we ze eindelijk konden omhelzen.

Wat een geweldig weerzien.En wat vielen er veel tranen van geluk.

De overige gasten begrepen al die opwinding niet, dus Marieke heeft even de situatie uitgelegd.

Natuurlijk waren ze helemaal verreist door die lange autorit.

Maar toch konden opa en oma Liam even op schoot nemen en hem bekijken van dichtbij.

En dan thuiskomen en proberen alle indrukken en emoties te verwerken. Heftig hoor.

Zaterdag 26 juni was dus ook de TT van Assen.

Onze kinderen hebben allemaal wel mee gefeest op 1 van de vele nachten met muziek en kermis enz.

Jan vindt er niks aan om alleen te gaan.

Met een rolstoel is het alleen maar ergernis.

Dus zijn we thuisgebleven.

Hopelijk kunnen we volgend jaar samen hand in hand lopend meegenieten van de festiviteiten.

Zondag 27 juni is Liam 1 jaar geworden.

En dit hebben we gevierd samen met de familie van Lex.

Het feest was in een wijkgebouw waar een enorme speeltuin bij was.

Het was erg warm, dus ideaal voor alle kleinkinderen om te spelen.

De grote mensen zaten vooral onder de parasols.

Liam heeft veel kadootjes gekregen en heeft straks weer een flinke volle garderobekast.

Leuk om ook de familie van Lex te ontmoeten.

Maar oh, wat voelde ik me vast zitten in mijn lichaam.

Ik wilde zo graag even dollen met mijn kleinkinderen in de speeltuin.

Even wandelen met Liam in z'n buggy toen hij moe werd.

Ondanks de blijdschap wordt ik daar toch echt verdrietig van.

Maar misschien volgend jaar.....

Maandagmorgen zijn Lex,Tessa en Liam voor 4 dagen vakantie op Terschelling vertrokken.

Wat hebben ze er prachtig weer bij.

Liam heeft voor het eerst voorop een fiets gezeten en heeft genoten, net als zijn papa en mama.

Fietsen in Svelgen is niet te doen omdat het daar erg bergachtig is.

Dus nu volop genieten.

Ze komen donderdag weer terug naar Assen.

En tot slot: zondag 4 juli gaan we met alle kinderen en kleinkinderen barbecuen.

Dit doen we aan de Markedreef want daar staan 2 barbecues en 2 partytenten klaar om gebruikt te worden.

Dit zal vast een hele bijzondere avond worden.

Jan viert dan namelijk ook zijn verjaardag. Hij wordt 5 juli 51 jaar.

En het is wel heel bijzonder dat we dan voltallig zijn.

Ik hoop dat we dan ook een foto kunnen maken van ons allemaal.

Dus een groepsfoto van het hele zootje.

Moet lukken toch.

Dat is voor mij echt iets tastbaars wanneer iedereen weer z'n eigen weg gaat.

Tot slot wil ik jullie dit gedichtje onder de aandacht brengen.

Niet door mij geschreven, maar het had wel gekund.

Heb je even tijd voor mij

Luister jij naar mijn woorden

Ik heb het gevoel alleen te staan

En dat ik een ieder stoor

Mijn verdriet komt steeds weer vrij

Mijn tranen overwin ik niet

En eigenlijk zou ik willen

Dat jullie dat niet meer zien

Maar asjeblieft sta even stil

En hoor mij nog een keer aan

Dan zal ik wederom proberen

Moedig door te gaan.