Vandaag is een dag met een bijzonder tintje.
Ik sta nu dus 1 jaar op de wachtlijst voor een paar tweedehands longen.
Achteraf is dit jaar best snel gegaan.
Maar het was emotioneel en lichamelijk wel een rotjaar.
Het besef dat alleen donorlongen je leven kunnen redden.
Wetend dat de schaarste op het gebied van donororganen enorm is.
Een regering ( minister Klink) die een geweldig goed rapport naast zich neerlegd en het aktievieve donorregistratiesysteem verwerpt.
De vele aktie's zowel individueel als in groepsverband om de regering tot andere gedachten te brengen.
Dat heeft zoveel pijn en tranen gekost.
Lichamelijk voelen dat je achteruit gaat.
Weer allerlei onderzoeken ondergaan om mogelijk op HU te komen.
Maar dan moet je een levensverwachting van hooguit 3 maanden hebben!!!
En dat is in mijn geval gelukkig nog niet zo.
Dit alles was zwaar, loodzwaar.
Maar ik ben er nu helemaal klaar mee.
Ik besef mij dat het nog zeker 1 jaar duurt voor het telefoontje komt dat er longen voor mij zijn. En dan ben ik nog erg optimistisch.
Maar ik wacht en overleef niet meer. Ik LEEF!!
Er zijn ook heel veel bijzondere dingen gebeurt het afgelopen jaar:
* Dochter Tessa gaat emigreren naar Noorwegen
* Kleinzoon Beau Valentyn wordt geboren
* Verjaardag van Jan "uitbundig"gevierd
* Ik ben 50 jaar geworden
Dus ook veel reden om blij en dankbaar te zijn
En dan ligt er nu een blanco nieuwjaar voor mij.
Een jaar dat ook weer van alles in petto heeft.
Enkele hoogtepunten zijn:
* Jan een nieuwe baan
* 5 juli wordt Jan 50 jaar( en ik zit volop plannen om het een bijzondere dag te laten worden)
* begin juli krijgen Tessa en Lex hun eerste kindje en wij ons 5e kleinkind
* 3 augustus zijn Jan en ik 30 jaar getrouwd
Maar ook de verjaardagen en andere speciale momenten zal ik als bijzonder beleven.
Verdrietig wordt ik van de berichten dat mensen overlijden doordat de longen te laat komen.
Mensen die op HU of zelfs HU Internationaal staan.
Dit is zo gemeen en onmenselijk.
De strijd die deze mensen voeren in loodzwaar. Maar ook voor hun partners en familie.
Ik stuur kaartjes en mailtjes om te steunen en te troosten.
Dat is niet veel, maar helemaal niets doen is nog minder.
Hiernaast staat een gedicht dat aangeeft hoe ik momenteel in het leven sta.
Dat voelt goed, geen hoog verwachtingspatroon.
Genieten van het nu.
Het is nu prachtig winterweer.
Die vrieskou met zonnetje maakt mij blij en geeft letterlijk lucht!
Ik trek er nog steeds elke dag op uit met mijn scootmobiel.
Even met mijn neus buiten de deur.
Even onder de mensen.
Dan kan ik er weer tegen.
Ook al heb ik veel beperkingen in het dagelijks leven, ik LEEF.
Er is eindelijk rust en balans in mijn leven.
Stress is slecht voor mij.
Dus ik probeer dat zoveel mogelijk te vermijden.
Natuurlijk heb ik mijn wanhopige momenten. Die laat ik toe, praat erover en probeer dan de draad weer op te pakken.
DUS 2009 KOM MAAR OP!!!
5 opmerkingen:
Ik weet nog dat ik reageerde toen je er 100 dagen opstond.
Wat is er veel gebeurd in die tijd.
Maar Alida niets is onmogelijk zegt men. Dus wie weet. Je staat nu goed in het leven. Houden zo.
Kijkent naar je mogelijkheden.
Vandaag leven,morgen wordt ons gegeven
knuffel
gefeliciteerd! ik hoop dat je eerder aan de beurt ben dat nog een jaar te moeten wachten.
je instelling is goed hoor, geniet van het NU.
en eigenlijk zouden alle gezonde mensen dat ook moeten beseffen.
je doet het goed!!
dikke knuffel
Hallo Alida,
Zo, het eerste jaar zit er op. Dat heb je em toch maar geflikt.
Goed van je om de goeie en slechte momenten op te schrijven.
Mooie gedicht ook.
Op naar naar het volgende goeie moment.
Groeten Brenda Vis
Dag Alida, ik heb je eerste persoonlijke verhaal van dit jaar gelezen en vind het een bijzonder realistisch stukje tekst waarin je precies verwoordt wat je gevoelens en je ervaringen zijn.
Echt een heel leuk stukje om te lezen.
Van fijne positieve dingen tot verdrietige zaken die je overkomen.
Ik wens jouw en je gezin en familie heel veel goeds voor 2009 en dat jullie geduld uiteindelijk beloond mag worden met wat gezondere longen.
Nou, probeer verder van het huidige mooie zonnige winterweer te genieten en tot een volgende keer.
Groetjes
Hans en Margreth Laarhuis
Hallo Alida
Wat een mooi gedicht Heb je dat zelf geschreven of ergens van over genomen?Zou het zelf zo willen maar krijg het niet voor elkaar.Hoop voort jou ook een nieuw setje longen in 2009 en verder alle goeds.Doei doei tiny
Een reactie posten