Tessa, Lex en Liam in Nederland

En eindelijk, daar zijn ze dan.

Gistermorgen zijn Lex, Tessa en Liam om 6.00 uur uit Svelgen vetrokken naar Bergen. Dat is zo'n 4 uur rijden.

Dan anderhalf uur vliegen van Bergen naar Schiphol. En dan nog ruim 2 uur rijden met de auto van Schiphol naar Assen.

Dus daarom hebben wij het trio gisteren nog niet gezien.

Maar vandaag kwamen ze om half 11 bij (o)papa en (o)mama
Jan en ik waren vannacht allebei tegen vijf uur klaarwakker. Dat overkomt ons NOOIT.

Maar we zagen zo uit naar hun komst. We hebben ze in juli voor het laatst gezien.

Dit zijn enkele foto's die we zelf gemaakt hebben.

Lex heeft ook foto's gemaakt waar ik dan ook op sta, maar die komen nog.

Liam is wat snotterig en hees. Nu praat hij met een heel zacht stemmetje, zo lief!!

Met opa was Liam al vrij snel goede maatjes, maar oma moet daar wat meer moeite voor doen. Met behulp van chips en mannasnoepjes is het mij uiteindelijk ook gelukt om hem even vast te houden.

Hij maakt makkelijker contact met mannen dan met vrouwen vertelde Tessa.

Maar dat maakt mij niet zoveel uit.

Ze blijven twee weken, dus die band bouwen we in die tijd wel op.

Woensdag komt Tessa met Liam bij oma patat eten.

Jan heeft een etentje van zijn werk en Lex is dan op stap naar Groningen.

En zaterdag gaat opa met Liam schoentjes kopen.

Onze kleinkinderen krijgen van opa de eerste schoentjes als ze goed kunnen lopen. Tessa gaat dan ook mee. En dan blijven ze ook bij ons eten.

Mensen, dit bedoel ik nou.

Ondanks de vele beperkingen genieten van de dingen die op je pad komen.

En dat doen Jan en ik met volle teugen.