maandag 21 juni 2010

Soms is het leven even erg zwaar

Heb je even tijd voor mij
Luister jij naar mijn woorden
Ik heb het gevoel alleen te staan
En dat ik een ieder stoor
Mijn verdriet komt steeds weer vrij
Mijn tranen overwin ik niet
En eigenlijk zou ik willen
Dat jullie dat niet meer zien
Maar asjeblieft sta even stil
En hoor mij nog een keer aan
Dan zal ik wederom proberen
Moedig door te gaan

Heel soms voel ik mij zoals hierboven in het gedicht beschreven.
Dit is geen aanklacht, maar gewoon een omschrijving van mijn gevoel.
Ik heb veel mensen om mij heen die van mij houden, mij dierbaar zijn.
Maar ook dan kan ik mij soms even heel erg alleen voelen in mijn verdriet en angst en frustraties.
Ik hoop dat jullie dit begrijpen.

Liefs Alida

8 opmerkingen:

Tamara M. zei

Snap ik heel goed :(

xxx

Anoniem zei

Hoi Alida,
Geeft niks hoor om je hart eens ff te luchten!!Het is ook niet niks, je bent bezig met overleven en je zit met veel onzekerheden.
Ik vind het knap van je! Knuffel en kom op, Claudia Denissen uit Nijmegen

Christel zei

Kop op meid ook al begrijp ik je goed hoor.Zo een gevoel heb ik ook soms.
Dikke XXXXX

Anoniem zei

hoi alida,hou vol komt goed het is ook niet niks als je alleen maar met overleven bezig bent,heel begrijpelijk als je af en toe zo denkt je bent ook maar een mens.

Anoniem zei

Hallo Alida,

Lees je blog al van bij het begin.
Je bent een sterke vrouw en gaat enorm goed met je ziekte om!
Je mag/moet je gevoelens ergens kwijt.Het is niet meer dan normaal dat het je te veel wordt!!!Gooi het er uit al val je voor de duizendste keer in herhaling er is niets zo goed dan je frustratie van je af te schrijven/praten.Het brengt je niet dichter bij de oplossing maar je kan je persoonlijke emoties toch wat beter de baas!
Blij dat je mij de kans geeft jou leven te mogen volgen!
BEDANKT!
Nog heel veel sterkt!

Lore mama van 2 kids met CF

JJHF zei

Hallo lieve Alida, ik begijp je maar al te goed, ik heb dus ff terug ook zo'n blog gemaakt als goed is staat die er nu nog, op de eerste pagina ;)

Ik kan alleen zeggen kop op we gaan gewoon door hoe moeilijk het ook is voor ons longpatienten.

Sterkte en liefs Janetta

Ina Hamming zei

Lieve Alida,
hoe zouden we dit niet kunnen begrijpen.
Als ik dit lees krijg ik kippevel, en bedenk me maar weer eens dat ik me een rijk mens mag rekenen, omdat ik "gezond" ben.
en dus ook heel erg dankbaar moet zijn. en niet moet mopperen zeker als ik jouw bolg lees, en weer herlees.
ik heb alle berip, en je moet zeker je hart luchten, en hoe kan dit soms beter dan het van je af te schrijven.
een dikke welgemeende knuffel van uit Spijkenisse.
Lieve groeten ook voor Jan,
van Ina Hamming

Anoniem zei

Hoi Alida.
heel begrijpelijk dat je soms je hart moet luchten,het is ook niet niks al dat wachten en al die onzekerheid,maar kop op het komt goed.
ik weet het iedereen zegt het maar vecht door je kan het.
liefs Gerry