Een paar weken geleden heb ik een mail gestuurd naar Margriet. Even later kreeg ik een brief dat het geplaatst zou worden.
Vanmorgen heb ik de Margriet gekocht. De strekking van het verhaal klopt helemaal. Maar het is niet mijn stijl van schrijven.
Ik ben daarin wat direkter. Blijkbaar vonden ze dat bij de redactie wat schokkend.
Ik ben benieuwd hoe jullie, lezers van mijn blog, hierover denken.
Kijk, zo denk ik er over, maar er zijn ook mensen die het rust geeft om alles tot in de puntjes te regelen.
Feit is dat ik vind dat je er wel bij stil moet staan , hoe moeilijk ook.
3 opmerkingen:
Hallo Alida,
Lees wel vaker je blogs. Ben een moeder van twee meisjes met cf.
Over de uitvaart hebben wij het hier thuis ook vaak. Ook omdat we al erg veel zeer jonge mensen om ons heen zijn kijt geraakt.
Moet zeggen, dat ik er nooit zo over na heb gedacht zoals jij het beschrijft. Eigenlijk klinkt het heel mooi. En ik denk als je samen een eenheid bent je het ook met een gerust hart kan over laten aan degene die je achter laat. Zij kennen je als geen ander en kunnen daar op hun manier een mooi afscheid van maken.
Het blijft een beladen ondeerrwerp, maar vind het mooi beschreven. Zeker iets voor mensen om over na te denken!!
Liefs Regina Koopmans- Bernhard
Ook ik heb mijn (bijbel)tekst en de kleur v.d. kist vastgelegd. En wil ik begraven worden. Maar toch laat ik het over aan mijn nabestaanden.. betreft het hele gebeuren!! En ze zullen hun wensen met mijn wensen combineren ;)
Hoi Alida.
Zeker een minder favoriet onderwerp voor de meeste mensen om eens te bespreken.
Ik weet niet in hoeverre dit soort zaken besproken wordt in de nederlandse huiskamers.
Ik denk eigenlijk net als jij dat je je niet al te veel zorgen moet maken als je niet alles tot in den treure besproken moet hebben met het thuisfront. Zelf ben ik echter wel iemand die soms teveel wil vastleggen en regelen.
Wat misschien wel zo is dat in situaties waarbij je te doen hebt met ziekte vaker aan dit soort dingen denkt en er ook dieper over nadenkt. Zelfs een stukje over schrijft dus!
Het beste wellicht is om de hoofdlijnen te bepraten en dan verder de boel maar los te laten.
Nou, toch wel lastig om het wat zinnig te verwoorden, maar ik heb het in ieder geval geprobeerd.
groetjes
hans laarhuis
Een reactie posten