Dit moet ik jullie even laten zien!

Kijk nou dan! In deze enorme buik (39 weken) zit mijn kleinzoon.

Mijn dochter is zelf 1.72 cm en ook niet moddervet of zo. Het is net of die buik ervoor is geplakt! Wonderlijk dat ze nog op haar voeten(maat 37) kan blijven staan en niet voorover valt.

Dit moest ik even aan jullie laten zien!

Een geweldige uitspraak

Als je vertrouwen hebt,
hoef je niet de gehele trap te zien
om de eerste stap te zetten.

Martin Luther King

Het gaat momenteel niet zo lekker!

Sinds anderhalve week voel ik me niet prettig. Ik heb pijn bij het ademhalen op mijn rug rondom de longen. Heb geen koorts, voel me niet ziek. Dus vorige week maar even naar de huisarts.

De longen zijn schoon, ik houd geen vocht vast. Ze denkt dat het long of borstvlies wat geirriteerd is. Dus 3x per dag 2 paracetamols slikken. Verder kan ze weinig voor mij doen.

Dus heb ik vorige week maar een mailtje gestuurd naar PH verpleegkundige Martha. Misschien dat de Flolan wat opgehoogd moet worden???

Ze heeft mijn mailtje doorgestuurd naar longarts dr. Vonk. Ik hoop dus dat ik snel een reactie van hem krijg.

Tijdens het weekend namen de klachten toe. Ik ben heel snel moe, duizelig( ook in rust) en snel achter adem. Dus er moet nu wel snel iets gebeuren.

Mijn kleinkind kan elk moment geboren worden en 11 april gaat mijn broer trouwen. Dus ik MOET snel opknappen. Tenminste als dat kan.

Vorige week is mij Port-a-Cath naald verwisseld door de thuiszorg( gebeurt elke 3 weken). De prikplaats zag er wat rood/blauw en gezwollen uit. Dus de angst sloeg me om het hart. Nee asjeblieft geen PAC ontsteking. Dus heb ik 3 dagen fanatiek mijn temp opgenomen. Maar gelukkig, dit loopt volgens mij goed af!!

Zo ziet een Port-a-Cath er uit.

En zo kun je zien hoe de PAC geplaats wordt in het lichaam.


Ik draag dus een infuuspomp bij me die is aangesloten op de Port-a-Cath. Deze mag niet onderbroken worden, Alleen 1 keer epr dag verwissel ik de Flolancassette en dan staat de pomp even stil. Ik draag deze pomp in een soort koeltas om mijn middel. Er zitten 2 coltpacks in dit tasje, want de Flolan moet gekoeld blijven. De coltpacks verwissel ik een aantal malen per dag.

Dit is zo'n infuuspomp.



Nou, Weer heel wat informatie.
Als ik weet wat dr. Vonk besloten heeft op mij weer op te lappen dan zal ik dat laten weten.

Voor nu laat ik het er even bij.

Dit zou een leuk verhaaltje moeten worden maar...

Gistermorgen zit ik even op de site te kijken van longtransplantatie en lees dat Jan is overleden.

Ik zit verstijfd in mijn stoel. Dit kan niet, dit mag niet! Zo jong, zo positief zo...

Een paar weken gelden is ook een PH lotgenoot overleden. Ze is maar 39 jaar geworden.

Dit zijn van die momenten dat ik het even niet meer zie zitten.

Nu gaat het nog redelijk met mij, maar wat als ik ineens snel slechter wordt. Komen de longen dan wel op tijd? Hoe lang houdt mijn hart het nog vol???

Ik geef dit verdriet en deze wanhoop even de tijd en probeer dan toch weer mijn neus richting zon te draaien. En dat gaat lukken ook.

Vorige week hebben Jan en ik patatjes gegeten bij Mika en Tygo. Ik heb voor het eten een uur met Mika aan de tafel gezeten te plakken, knippen en kleuren. Muizentrappetjes vouwen, bouwpakketjes in elkaar lijmen. Echt zo geweldig knus.

Tygo was even met z'n mama en opa de stad in om een nieuwe bril op te halen. Toen hij thuiskwam pakte hij mijn hand en zei:

oma kom....zitten!En dan moest ik naast hem komen zitten op de trap en vertelde hij hele verhalen. Mijn tenen zaten krom in m'n schoenen.

Nog een paar weken en dan wordt ons vierde kleinkind geboren. Zijn moeder is het behoorlijk zat, die dikke buik. Maar die paar weken zijn nodig om nog even wat vet op z'n ribbetjes te laten groeien. Dus muisje: nog even volhouden!

Isabella doet het goed met haar 14 maanden. Ze weegt nu 10,6 kg en is 76,5 cm.

Een heerlijk kind die nu een beetje eenkennig begint te worden. Niet altijd leuk, maar het is een periode en gaat weer voorbij!

En nu op naar het voorjaar. Ondanks hagel en sneeuwbuien houden we de moed er in!

En het leven gaat door...

Na alle drukte rondom de emigratie van Tessa druppelen langzaam de andere leuke dingen mijn gedachten weer binnen.

Daar is nu blijkbaar weer ruimte voor.

Vorige week kregen we een trouwkaart van mijn broer.Hij gaat 11 april trouwen. Dus echt iets om naar uit te kijken. Geen groots feest, maar gezellig in een besloten kring.

En over 4 weken is Marieke uitgeteld en zal ons 4e kleinkind geboren worden.Het gaat allemaal goed. Nu hoopt de a.s. mama dat deze baby net als zijn zus 16 dagen voor de uitgerekende datum komt, maar misschien komt deze wel 16 dagen na de uitgerekende datum!

En kijk eens... Isabella kan sinds 6 maart al 5 stapjes loslopen!Zo schattig om te zien. Maar nu gaat het snel en moeten haar papa en mama hun ogen voor en achter hebben! Want als ze eenmaal de smaak te pakken heeft dan gaat het ineens heel snel.

En met Tessa gaat het ook heel erg goed in Noorwegen.Lees de krabbels op mijn Hyves maar. Ze heeft soms even last van heimwee, maar ze begint zich ook steeds meer thuis te voelen. En ze gaat 2 keer per week 's avonds naar een cursus Noors. Ze werkt als dagmama( soort nanny) bij een gezin met een jongetje van 2,5 jaar en een meisje van 10 maanden.

Dus...het leven gaat gewoon door. Gelukkig maar. Nu even leuke dingen in het verschiet. Alleen ze zon zou wat vaker mogen schijnen.

Maar ja, je kunt niet alles hebben.

Mag ik als trotse oma jullie voorstellen aan....

Mijn oudste kleinzoon Mika.
Hij is geboren op 14-10-2003.
Mika is de zoon van mijn dochter Rianne en haar man Joost.

Voor Jan en mij was een jongetje wel heel bijzonder, omdat we zelf een gezin hebben met 3 meiden. Mika is een slim en intelligent mannetje. Hij zit nu op de basisschool en vindt dat heel erg leuk. Een lekkere stoere vent waar we enorm van kunnen genieten.

En dit is Tygo, het broertje van Mika.

Tygo is geboren op 15-6-2006. Een heerlijk ventje die bij zijn geboorte 10 pond woog!

Hij heeft sinds 2 weken een bril! Best sneu hoor, zo'n klein mannetje met een bril. Hij heeft +5 en +6 van glazen. Nu hij de bril op z'n neusje heeft is hij veel rustiger. Er is letterlijk een wereld voor hem opengegaan. En hij slaapt nu 's morgens tot 8 uur door en dat was half 6. Voor zijn papa en mama een ware openbaring.


En tenslotte, kleindochter Isabella.
Isabella is geboren op 9-1-2007.
Een vrolijk en pittig dametje. Ze is het dochtertje van onze dochter Marieke en haar vriend Denies.
Als Isabella mensen ziet heeft ze meteen haar stralende lach klaar.

En als alles goed gaat, krijgt Isabella in april een broertje.
Dat zal ze vast heel gezellig vinden!

Zijn het geen prachtige kinderen?
Echt iets om van te genieten.
Het grote voordeel van opa en oma zijn: WEL DE LUSTEN, NIET DE LASTEN!

Ik vind het leuk om ook over deze belhamels te schrijven.
Dus: wordt vervolgd.

Mijn jongste dochter gaat emigreren

Mijn jongste dochter Tessa is nog 1 week in Nederland en dan vertrekt ze met vriend Lex naar Noorwegen.
Donderdavond hebben Jan en ik Lex van de trein gehaald in Assen en hem bij Tessa voor de deur afgeleverd met een grote bos rozen!
Dit was dus een enorme verrassing want Tessa dacht dat hij zaterdagavond pas zou komen.
Haha, Robert te Brink had het niet beter kunnen doen!! Ze viel bijna flauw van verbazing en blijdschap.

Maar goed, nu dus nog maar 6 nachtjes slapen en dan is ze dus echt weg.
We gunnen haar alle geluk en als dat in Noorwegen ligt is dat prima. Maar....het is niet makkelijk hoor.

Het gegeven dat ik haar pas kan opzoeken na de transplantatie is best heftig.
Maar ze maakt veel foto's en video opnames van het wonen en werken daar, dus we blijven op de hoogte.
En gelukkig hebben we tegenwoordig Internet, webcam enz.

Zaterdagavond gaan we een klein afscheidsfeestje geven samen met haar zussen en zwagers.
Nog even het hele kluppie bij elkaar.

Jan en dochter Rianne brengen de 2 geliefden zondag naar Schiphol. Dus dat zal wel de nodige tranen opleveren.
Weer goed voor een tv opname: Hello Goodbye!!

En ik, ik sla me er maar dapper doorheen.
That's live!