En vandaag is weer een "heuglijke" dag.
Ik wacht nu namelijk al 4 jaar en 1 maand op donorlongen.
Ons geduld wordt wel flink op de proef gesteld.
En dan druk ik mij nog netjes uit.
Maar toch waren er de afgelopen 2 weken best wel weer wat hoogtepunten, als je ze maar wilt zien.
Vrijdagavond 27 januari kwam Marieke onverwacht langs met Puck.
De foto's hebben jullie vast al bekeken, want die heb ik ook op mijn weblog gezet.
En we zijn zaterdag 28 januari even naar onze vrienden, Gerrit en Ina, geweest die in Beilen wonen.
Gewoon even gezellig bijkletsen over van alles en nog wat.
Na een uurtje weer naar huis.
Had graag langer gebleven, maar daar pluk ik dan achteraf de mierzure vruchten van.
Vrijdag 1 februari was een hele bijzondere dag voor onze schoonzoon Vincent.
Hij mag zich nu de trotse eigenaar noemen van een eigen optiek.
Marieke wilde dit niet ongemerkt voorbij laten gaan en had een surprise party(op kleine schaal) voor hem georganiseerd.
Allemaal om 17.30 uur aanwezig zijn.
Rond 17.50 werd Vincent thuis verwacht.
En toen stond iedereen te klappen toen hij binnenkwam.
Glas werd geheven en kadootjes gegeven.
En er was eten voor iedereen.
Voor mij was dit te druk, dus wij kregen het lekker mee naar huis.
Hele kleine dingetjes gekocht zoals, wc borstels, plastic bekertjes, mandje voor op tafel, nep bamboe plantje.
En het was ook nog eens lekker rustig, dus dan genieten we gewoon even van het rondkijken.
Vanmorgen kwam Stans Feikens onverwacht bij mij koffiedrinken.
We hebben elkaar voor het eerst ontmoet vlak voordat haar man Jan kwam te overlijden.
De volgende ontmoeting was bij zijn begrafenis.
En dat is nu bijna 3 jaar geleden.
Eigenlijk zoveel dat we rustig een hele dag vol kunnen praten.
Denken en voelen dingen vaak hetzelfde aan.
En ik heb heel veel bewondering voor de manier waarop zij zich door het leven slaat met haar drie dochters maar zonder haar Jan.
En ze heeft beloofd terug te komen als ik voorzien ben van donorlongen.
Dat zal een bijzonder moment zijn. Voor haar ook wel pijnlijk denk ik.
Stans, dankjewel, je bezoek heeft mij zo'n goed gedaan!!
En dan kom ik nu aan bij de titel van dit bericht.
Ja, ik heb koorts.
Maar dan wel een bijzondere koorts.
De elfstedenkoorts.
Het gaat er om spannen.
Zullen we binnen nu en een week dit te horen krijgen:
Ik zou het geweldig vinden.
Jan heeft op zijn werk al gezegd: komt de tocht dan ben ik vrij.
Dan staat hij om 5 uur op om alles mee te kunnen maken voor de televisie.
Hij is er twee keer bij geweest.
Ik geloof in 1986 en in 1997.
Het is vandaag ijzig koud buiten, maar naar het weekend toe zal het overdag iets boven het vriespunt zijn en dat is niet goed voor de ijs aangroei.
We wachten vol spanning af.
En wij proberen de dagen zo prettig mogelijk te vullen.
Jan wandelt als het weer het toe laat.
In de rolstoel is het nu echt te koud.
Elke ochtend even op mijn scootmobiel naar het winkelcentrum gaat nog net.
Maar ik haal nog wel een frisse neus elke dag en kom even onder de mensen.
Naast het breien voor de nichtjes van Liam en Noëlle in Noorwegen heb ik ook een paar babymutsjes gebreid voor pasgeboren baby's in Nepal.
Daar blijken baby's te sterven aan onderkoeling.
De gebreide mutsjes blijken daar onmisbaar.
Maar zo kan ik iedereen op de hoogte houden van ons wel en wee.
Telefoneren doe ik niet graag, dat kost mij teveel energie.
Ik val in herhalingen, maar Jan en ik leven nu echt op onze reserves.
We zijn prikkelbaar, snel in tranen, het leven is gewoon zo moeilijk.
En als dan om 23.00 uur 's avonds de telefoon gaat dan denk je...
Helaas verkeerd nummer getoetst.
En ja, dan giert de adrenaline door je lijf.
Maar ik hoop, bid, wens, dat het nu niet lang meer zal duren.
4 opmerkingen:
Lieve Jan en Alida
Wat een leuke dingen hebben jullie weer meegemaakt, dat maakt het wachten weer een beetje dragelijk...Ja 4 jaar en 1 maand brrrr zit bijna op de helft van jou, dus ik kan nog even, en dat besef ik mij maar al tegoed...
Maar we blijven hopen dat we allemaal een keertje aan de beurt zijn voor die mooie nieuwe longen, eens ;)
Tja en wat die 11 stedentoch betreft, hopelijk gaat die door maar heb zo mijn bedenkingen wat het weer betreft, en hoorde vanmiddag al op het NOS journaal dat de route waarschijnlijk aangepast zou worden, nou dan is het volgens mij niet echt meer een 11 steden ;)
Maar we zullen zien en als het in het weekend wel zover is gaan wij warschijnlijk kijken slapen dan in het huis van mijn schoonouders in Snits die zijn aan het overwinteren in Spanje...
Nou tot de volgende ronde maar weer hopelijk lig je dan in het UMCG voor je nieuwe luchtvoorziening :P
Liefs Janetta
Heb je blog weer gelezen.
Niet te geloven, weer een maand bij die 4 jaar, jullie worden echt op de proef gesteld.
Maar gelukkig beleef je nog veel plezier met je gezin.
Ik ben heel benieuwd of die Elfstedentocht er komt.
En verder kijk ik elke dag of je nog online bent, of dat we het berichtje lezen dat je eindelijk aan de beurt bent.
Hou vol, al is dat makkelijk gezegd.
Heb veel respect voor je,
liefs Tilly
Hoi Alida,
Er zijn inderdaad een hoop leuke dingen gebeurd in de deze 2 weken.
Daar put je dan weer dat beetje kracht uit he?
Ja jeetje... al zolang op de wachtlijst dan heb ik nog een lange weg te gaan.
Leuk trouwens die mutsjes!! hoop dat er een hoop kindjes geholpen worden en een lekker warm bolletje hebben.
Elfstedetocht heb ik niet zoveel mee..dus mij maaakt het niet uit of het wel of niet door gaat.
Nou meid sterkte samen met Jan ik hoop dat je nu snel aan de beurt bent.
Liefs Tanja
Tjonge wat moet je toch lang wachten op de longen he.. jammer dat de donorregistratie hier in Nederland niet goed geregeld is..
Maar je heb een goede week gehad met allemaal leuke dingen :-)
En die elfstedentocht nee die komt nog niet.misschien volgend jaar weer een kans.
Een reactie posten