De laatste nieuwtjes

Daar ben ik al weer.
Ik heb toch nog wat dingetjes om te vertellen of te laten zien.

Zaterdag kwamen Joost, Rianne, Mika en Tygo bij ons patat eten omdat (o)mama jarig was geweest.

Eerst kreeg ik een aantal kadootjes.
Voor mijn verzameling Kakelbont van Yvon Jaspers(bij de Marskramer).

Daarna heeft Jan de bestelling opgehaald van de patatboer.
Gezellig in de voorkamer smullen van die vette hap.
Als toetje lekker ijs gegeten.

En ondertussen natuurlijk kletsen en luisteren.
Echt genieten.

Maar daarna was ik echt helemaal gesloopt.
Die avond echt als een zoutzak op de bank gehangen voor de televisie.

Zondag hebben Jan en ik gebruikt om lekker bij te komen.
Beetje opruimen.
Wat aanrommelen. Muziek luisteren en NK schaatsen kijken.
En ook even goed bijgepraat over hoe we het gaan doen als de oproep komt.
Natuurlijk hebben we dit al vaker besproken, maar nu het dichtbij komt is het goed om nog even te kijken of we op 1 lijn zitten met onze wensen en gedachten.

Als het goed is krijgt Jan vandaag om 16.00 uur dan EINDELIJK zijn felbegeerde diploma.
We zullen maar zeggen: 3x is scheepsrecht.
Maar leuk is anders.
Eerst is docent ziek(2x), dan is het protocol nog niet klaar????
Dat is echt flink balen hoor.
Maar als hij vandaag met het papiertje thuiskomt kan hij daadwerkelijk alle schoolspullen opruimen.
Dat geeft ruimte in huis en in zijn hoofd!!

Ik heb voor mijn verjaardag ook een kadobon gekregen voor de Marskramer van mijn vriendin Rineke en vriend.
Ze wist dat ik het Kakelbont verzamel maar wist niet wat ik wilde hebben.
Dus ik vanmorgen met verlanglijstje naar de Marskramer.
Ik heb wel wat bijbetaald, maar dan kreeg ik wel mooi een gratis boodschappentas van Kakelbont.
Wat ben ik blij met deze aanvullingen.
En kijk maar eens hoe mooi dit staat in mijn kleine keuken.

En ik heb nog meer op mijn verlanglijstje staan, maar dan moet er eerst weer gespaard worden.
Maakt niet uit, dat maakt het juist zo leuk.



Gisteravond, voor ik naar bed ging, las op een www op Hyves dat Marjolein overleden is.
Daar zijn echt geen woorden voor.
Wat heeft ze maar kort(ik geloof 5 jaar) van haar donorlongen kunnen genieten.
Ze is nog zo vreselijk jong.
In gedachten ben ik bij haar verdrietige familie en vrienden.

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de vele kaarten, krabbels, mailtjes, smsjes enzovoort die ik/wij hebben gekregen voor verjaardag(Alida) en slagen(Jan).
Wat een heerlijk gevoel te ervaren dat zoveel mensen aan ons denken.