We zullen doorgaan!!!

Het is zo'n 2 weken geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven.
En ik wacht nog steeds op dat ene, verlossende telefoontje.
Vandaag wacht ik al 3 jaar en 5 maanden.
En dat is boven gemiddeld volgens de statistieken.
Nou, ik hoef echt geen record te vestigen hoor.

Toch zitten we niet echt te wachten.
Jan en ik proberen zoveel mogelijk er op uit te gaan.
Als het mooi weer is dan gaan we ook echt genieten van wandelingen in het bos of in de stad.

Vrijdag 27 mei hebben we onze trouwringen opgehaald bij de juwelier.
Na minstens 20 jaar dragen wij onze ringen weer. Ze zijn beiden 1 mm opgerekt en nu passen ze weer prima!

Zondag 29 mei hebben Jan en ik koffie gedronken bij Marieke, Isabella en Beau. Daarna zijn we in 2 auto's naar hun nieuwe huis gereden aan de Bostulp. Isabella en Beau zaten gezellig bij ons in de auto.

Ze krijgen echt een prachtig huis zeg. Er werd druk geschilderd en gesausd op de bovenverdieping.
Omdat ik geen trap kan lopen heeft Jan er foto's van gemaakt.
Zo krijg ik toch een indruk van de slaapkamers en badkamer e.d.
Jan en ik hopen dat Marieke en Vincent en de kinderen hier heel erg gelukkig zullen zijn en blijven.

Voor Jan was het de hoogste tijd om even een rustpauze te nemen.
Zijn teamleider heeft alle medewerking verleend.
Dus Jan was vrij vanaf maandagmiddag 30 mei t/m/ zondag 5 juni.

Niet naar de sportschool. Niet vroeg opstaan omdat het moet.
Proberen te ontspannen.
Hij heeft enkele dagen gefietst door ons mooie Drenthe land.
Zelfs 1x een tocht van 60 km in 3,5 uur.
Een mooie bruine snoet heeft hij er zeker aan overgehouden.

De spanning blijft, maar hij heeft even bij kunnen tanken.
We hebben veel gepraat, gehuild en ook gelachen.
Ja, we zijn prikkelbaar. Maar we proberen dit niet te laten merken aan de buitenwereld. Niemand heeft wat aan mopperende en chagrijnige mensen.
Dus ontladen wij ons als we samen zijn.
Niet leuk, maar wel nodig.

Dinsdag 31 mei was onze dochter Rianne jarig.
Diezelfde avond waren we uitgenodigd voor een hapje en een drankje en natuurlijk ook een stukje taart.
Mika en Tygo waren ook nog wakker.
We hadden nog snoep meegenomen omdat ze de avondvierdaagse hadden gelopen. Mika alle avonden 5 kilometer en Tygo alleen de laatste avond.
Omdat het dreigend en fris weer was hebben Jan hun niet opgewacht op de slotavond.
Maar het snoep smaakt nu ook nog goed gelukkig.

Mika heeft afgelopen zaterdag zijn eerste voetbaltoernooi gehad.
De foto's zijn zo mooi, echt om trots op te zijn.
Mika is nummer 7. Tygo was een goede supporter en oppasser.

In Svelgen gaat het ook goed gelukkig.
Noelle is inmiddels alweer 6 weken. Wat gaat de tijd dan snel zeg.
Het afgelopen weekend scheen daar eindelijk de zon en heeft dit gezin er dubbel en dwars van genoten.
De foto's zeggen genoeg.












En vandaag is het dus 8 juni.
Iedereen heeft vast genoten van het lange en warme Hemelvaart weekend.
Jan en ik hebben gewandeld in Spier.
En het was daar zo stil.
Je hoorde alleen maar het fluiten van vogels en een waar kikkerkoor.
Ik was altijd bang voor kikkers, maar nu had ik graag zo'n blaaskaakje vast willen houden.
Gek is dat zeg. Maar ze zijn ook zo bijzonder.



Maar we waren soms ook verdrietig.
De wetenschap dat mensen gezellig bij elkaar zijn op de camping en wij er weer niet bij kunnen zijn.
Je ruikt dat mensen aan het barbecuen zijn en wij zitten op ons kleine balkonnetje.
Dan hebben we het even te kwaad.

En dan hoor ik mensen zeggen(goedbedoeld, wat moet je anders zeggen): niet opgeven hoor. Kop d'r veur.
Maar soms lukt ook ons dat even niet meer.
Niet zo gek toch?

Mijn vriendin Rineke stuurde afgelopen week een smsje dat ze het onmenselijk vindt dat wij en anderen zolang moeten wachten.
Deze vriendin is een prachtmens.
Zij staat klaar om de boel schoon te maken als ik opgenomen ben.
Jan hoeft maar te bellen en ze komt om te helpen. Onder 1 voorwaarde dat we haar dan NIET mogen betalen.
Rineke werkt hier 1x in de 2 weken en dan betalen we haar daarvoor.

Jan is a.s. vrijdag ook vrij dus weer 4 heerlijke dagen samen.
Hopelijk werkt het weer een beetje mee en kunnen we er weer op uit.
Dan naar het familiepad in Appelscha.

Zo, dat was het weer voor deze keer.