Soms valt het mee en soms valt het tegen

En het leven gaat door.

Met vallen en opstaan houdt ik mij krampachtig vast aan dit mooie rijke leven.

Mijn lichaam is zo moe. Elke activiteit kost mij steeds meer energie.

Eerst dacht ik nog:ach, het is te warm of de luchtvochtigheid is hoog.

Maar ik kan beter eerlijk zijn.

Ik ga achteruit. En herstel is er niet meer.

Dus nu moet ik weer leren omgaan met de riemen te roeien die ik nu nog heb.

Het is niet altijd makkelijk, maar met hulp van veel praten met Jan en de nodige medicatie sla ik mij er wel doorheen.

Ook is er weer iemand overleden die op de wachtlijst stond en ook Pulmonale Hypertensie had. Ze is maar 52 jaar geworden.

Dan wordt de realiteit mij/ons weer even heel goed duidelijk.

Maar jullie kennen mij inmiddels.

Ik geniet enorm van het leven. van alle dingen die er op een dag in een week gebeuren.

Op 7 juli kwamen mijn broer Roelof met zijn vrouw Coby op visite om de 50ste verjaardag van Jan nog even te vieren.

Onze kleinzoon Mika is 9 juli een paar uur bij ons geweest. Zijn oude opa werd die ochtend gecremeerd en daar wilde/durfde hij niet bij te zijn.

En Jan en ik vonden het heerlijk om onze oudste kleinzoon even voor ons alleen te hebben. Je kan al zo fijn met hem praten. Hij kan zelf hele verhalen vertellen. En hij vindt het ook heerlijk om te knuffelen. Ik heb samen met hem foto's bekeken van het Trouwen van zijn papa en mama. En foto's van toen hij nog een baby was.

Tegen lunchtijd kwam dochter Marieke met Isabella en Beau.

Ze hebben katoen gehaald zodat ik weer lekker kan breien.

Mika ging weer naar huis met zijn papa en mama en Tygo.

En Jan en ik gingen lekker lunchen met Marieke en de kinderen.

Isabella had van haar mama een pop gekregen die kan praten en zingen. Maar er moesten batterijen in.

Nou, daar is opa heel goed in.

En zo zaten die twee gezellig te babbelen aan de tafel.

Het was heel gezellig, maar ik was zoooo moe.

Dus toen ze weg waren ben ik snel naar bed gegaan.

Jan is nu bezig met zijn laatse vakantieweek. Hij heeft er dus bijna 3 weken opzitten. Als het wat het weer betreft kan, stapt hij op de fiets en rijdt dan zo een 50 tot 60 kilometer door ons mooie Drentse land!

En ik geniet van de verhalen die hij dan bij terugkomst verteld.

En Jan en ik kijken elke middag naar de Tour de France op de televisie.

Dat doen we al jaren en het blijft leuk en spannend.

Oh ja, bijna vergeten. Jan is zaterdag met Marieke en Denies naar het concert geweest van de Eagles in Gelredome Arnhem. Kadootje voor zijn verjaardag. En het was grandioos.

Hij heeft mij regelmatig laten meegenieten via zijn gsm.

Mijn vriendin Rineke heeft gezellig bij mij Gyros gegeten. Zo was ik niet de hele tijd alleen.

En vandaag zijn Rianne en Mika op het vliegtuig gestapt naar Noorwegen.

Ze zijn vanmorgen om half 8 in de auto gestapt op weg naar Schiphol.

En als het goed gaat zijn ze vanavond rond 20.00 uur bij Tessa en Lex en Liam over de drempel gestapt. Wat een lange dag.

De verhalen komen nog. En ik hoop ook heel veel film en foto's.

Tessa en Lex hebben waarschijnlijk dit weekend eindelijk internet. Dus dan verloopt het contact veel makkelijker.

Nou, weer een flinke lap tekst.

Jullie merken denk ik wel dat ik positief blijf maar het wel zwaar heb.

En dat geldt ook voor Jan.

Maar we maken er het beste van.