Als Jan en ik een zoon hadden gekregen zou deze Lennart als naam hebben gekregen. Niet zomaar uit de lucht gegrepen, maar afgeleidt van Leonard Cohen.
We hebben heel veel cd's van deze zanger.
Er was een nieuwe DVD uitgekomen en deze hebben we gekocht. Titel: live in London.
En op 21 april hebben Jan en ik de DVD bekeken en genoten, maar ook gehuild.
Leonard Cohen is inmiddels 74 jaar, er staat een mooie oude man prachtig te zingen.
Er was 1 nummer waarbij de tranen over mijn wangen liepen. Twee background zangeressen (zusjes Webb) zongen het nummer:If it be your will! Ik denk dat ik niet hoef uit te leggen waarom dit nummer mij zo heeft geraakt.
De volgende dag hebben we heel gezellig bij Rianne en de jochies gegeten.
En wat hebben we gegeten?
Juist ja, patat natuurlijk.
Het was lekker en
reuze gezellig.Ik had als toetje lekker een bak ijs meegenomen.Dat gaat er altijd in.
reuze gezellig.Ik had als toetje lekker een bak ijs meegenomen.Dat gaat er altijd in.Weer een dag later (23 april) had Jan besloten dat de auto wel erg vies was. En naar de wasstraat had geen zin, want met al dat zand krijg je krassen. Hij belde met Marieke of hij daar de auto mocht wassen.
dat was geen probleem.
En hij had een flinke hulp. Isabella heeft opa vol overgave geholpen om onze mooie bolide weer glanzend schoon te wassen. Ik heb me bij Marieke in huis prima vermaakt met kleinzoon Beau.
En dan is het 30 april, koninginnedag.
Er is al zoveel geschreven en gepraat over wat er die dag gebeurt is, dus ik laat het erbij te zeggen dat Jan en ik erg geschrokken zijn toen we naar televisie zaten te kijken.
We waren de rest van de dag uit ons gewone doen. Zijn ook niet weggeweest. Echt geen zin om feest te vieren(sfeertje proeven in de stad).
En toen was het eindelijk zover.
We hebben de nachten afgeteld. Maar vrijdagavond 21.00 uur belde Tessa om te zeggen dat ze veilig was aangekomen in Assen.
Rianne en Joost hebben haar opgehaald van Schiphol.
Ze was erg moe, want 12 uur lang reizen en wachten terwijl ze 31 weken zwanger is, was toch wel erg zwaar.
Daarom zijn Jan en ik de volgende morgen, gewapend met heerlijke kersenroomtaart, naar het huis van Rianne en Joost gegaan.
En toen konden we eindelijk onze mooie zwangere dochter in onze armen sluiten. Wat een heerlijk gevoel.
En wat we niet hadden verwacht, Lex kwam ook tegen elf uur aanrijden. Hij is ruim 24 uur onderweg geweest(met auto).
Jan en ik zijn rond het middaguur tevreden naar huis gegaan.
En zondagmiddag kwam Marieke langs met Isabella en Beau.
Ik ben ver over mijn grenzen gegaan door te zeulen met Beau en te dansen met Isabella. Maar ik heb ook geknutseld en voorgelezen.
Het was zo fijn om "rustig" met dit grut bezig te zijn
Alleen zo jammer dat ik de rest van de dag helemaal gesloopt was.
Mijn lijf protesteert dan aan alle kanten.
En 1 nacht slapen is niet meer voldoende om de accu weer helemaal op te laden.
En zo ben ik in deze paar weken op allerlei manieren emotioneel door elkaar geschud.
Ik ben gekwetst, onverwacht enorm verrast, veel liefde gekregen van bekende en onbekende mensen, heb me gelukkig en ongelukkig gevoeld.
Maar ik grijp elke nieuwe dag weer aan om er iets goeds van te maken. En meestal wil dat aardig lukken.
En nu maar aftellen voor het moment dat ik HET telefoontje krijg!!!
3 opmerkingen:
Mooi geschreven hoor:)
Groetjes (schoon)zus van Hans
hoi Alida.
i.v.m. mijn gezondheid hou ik het kort.ik wens jou en je man heel veel sterkte en zorg dat je blijft "genieten" tot het moment van de oproep.
groetjes
hans laarhuis
Hallo Alida,
Wat fijn dat Tessa en haar partner er is. Geniet er maar van.
Kan me voorstellen dat het heerlijk is om met de kleinkinderen in de weer te zijn. We lopen inderdaad snel tegen onze grenzen aan en dat moeten we dan de volgende dag bekopen. Maar je hebt er wel wat voor gehad.
Groetjes Brenda Vis
Een reactie posten