donderdag 10 juli 2008

Wat gaat de tijd toch snel




Ik was de nachten aan het aftellen naar het moment dat mijn jongste dochter Tessa samen met haar vriend Lex zou arriveren in Nederland. Ze woont sinds februari in Noorwegen. Ondanks telefoneren, smsen en emailen gaat er toch niks boven het "echte contact.
Zaterdag 28 juni heeft Jan ze opgehaald van Schiphol en kon ik haar eindelijk in mijn armen sluiten.

Het gaat goed met haar en ook met Lex. Dat heb ik met eigen ogen kunnen zien.


Op 5 juli was mijn lieve Jan jarig. Hij is 49 jaar geworden. Ik wilde heel graag dat het een speciale dag zou worden. Maar ook niet overdreven. Dus heb ik alle mensen die ik ken via Hyves en familie en vrienden gevraagd om hem een kaartje te sturen. Nou dat heeft gewerkt! Hij heeft 24 kaarten gekregen. En heel veel cd-bonnen. Dat was zijn grootste verjaardagswens. Zijn verjaardag hebben we bij mijn zus en zwager gehouden in Hoogeveen. Het is voor mij niet meer te doen om bezoek te ontvangen en te bedienen. Jan en ik zijn erg blij dat Jannie en Bruin dit voor ons hebben georganiseerd. Zo konden Jan en ik echt genieten!



De volgende dag kwamen onze kinderen en kleinkinderen. Jan had een grote slagroomtaart gekocht en 3 kindertaartjes. Ook nu kreeg hij weer de felbegeerde Cd-bonnen. En hele leuke zelfgemaakte tekeningen en plakwerkjes van de kleintjes.



De zon was lekker gaan schijnen dus werden de kleintjes in de buggy gezet en ik in de rolstoel. Heerlijk even naar de kinderboerderij. Ik had een heel brood gekocht voor 0,59. Lekker voor de schapen, geiten, varkens enz.

Toen iedereen tegen 13.00 uur naar huis was, had ik het wel gehad hoor. Ik was zo vreselijk moe. Maar wel gelukkig en voldaan dat het allemaal zo goed verlopen is.

Maar er zat ook een keerzijde aan deze leuke dagen. Ik werd wederom geconfronteerd met mijn slechte gezondheid. Ik ben tot zo weinig meer in staat. Daar wordt ik best verdrietig van.

Dat is ook de reden geweest dat ik hulp heb gezocht bij het medisch maatschappelijk werk van het transplantatieteam in het UMCG. Ik ben dolende, ben het doel kwijt. Ook mijn concentratie wordt slechter en ik blijk vaak wat bot uit de hoek te komen. Zo ben ik helemaal niet. En dat voelt heel akelig. Ik ben altijd een positief mens geweest en zo kent iedereen mij ook. Een knokker, een vechter. Maar dat gevoel begin ik wat kwijt te raken. Ik heb inmiddels 1 afspraak gehad, en dat voelde goed. Gewoon iemand die je begrijpt en niet zegt: kom op, door gaan! Ik heb die beschermende en begrijpende arm om mijn schouders nodig. Jan snapt mij wel, maar dat is voor hem in z'n uppie niet te dragen. Volgende week ga ik voor m'n 2e afspraak.

Vandaag gaan Tessa en Lex weer terug naar Noorwegen. Het is goed, maar het voelt ook best akelig. Ze hopen begin december weer naar Nederland te komen. Want ik heb vorig jaar geroepen: ik claim 5 december 2008 als pakjesavond voor ons gezin! En dat was zij niet vergeten. Maar dat gevoel ........



5 opmerkingen:

anne-marie zei

Hoi Alida
Best een emotionele tijd achter je. Een tijd van positieve en negatieve emoties, het ligt soms ook wel erg dicht bij elkaar.
Kan jouw gevoelens goed begrijpen.
Maar bewonder jouw nog steeds hoor,en zeker voor je medeleven met anderen.
Kom je reacties soms op de een of andere site tegen, dan denk ik ,wat omschrijft ze dat toch goed.liefs groet anne-marie

Anoniem zei

Hallo Alida.
Leuk dat ik weer een stukje op je site zie.
Al met al is het voor je een hele toer om momenteel toch wat dingen te ondernemen.
Je gezin en verdere familie zijn voor jouw naast een dierbaar bezit ook een hele afleiding.
Dat blijkt wel uit jouw verhalen op je weblog, die ik graag volg.
Het lijkt mij ook een goed idee om af en toe je hart te luchten aan mensen die zich wat beter in jouw gedachtenwereld kunnen verplaatsen.
Je hoeft er dan niet altijd met je tweetjes mee te zitten.
Ik kan mij dit goed voorstellen.
Altijd maar proberen om positief te blijven valt om de drommel niet mee.
Nou, jouw Jan heeft de verjaardag inmiddels weer achter de rug, maar ik wil jullie hiermee toch nog hartelijk feliciteren.
Alida, ik wens je naast de gezondheidsproblemen op z'n tijd ook nog leuke gebeurtenissen toe met je naasten.
En dat je gesprekken in Groningen
er toe bijdragen dat je je beter te pas voelt.
Vriendelijke groet.
Hans Laarhuis

Paul van den Elsaker zei

Beste Alida,

Ik probeerde (al vaker) naar je prive e-mail adres j.vredeveld1@kpnplanet.nl een mailtje te sturen. Ik krijg echter steeds de melding dat dit adres niet klopt. Zou je me een recept e-mail adres door kunnen geven?

Groetjes,

Paul van den Elsaker (paul@longtransplantatie.nl)

anne-marie zei

Hoi Alida ,mooi die fotoos erbij.
En wat een fantastische foto van jouw als klein meisje/
Dat heeft toch wel iets
groetjes anne-marie

Anoniem zei

Hoi Alida.
Paul van den Elsaker stelt de vraag of het door hem genoemde e-mail adres klopt.
Ik heb namelijk hetzelfde e-mail adres van jouw in mijn adresboek staan.
Wil je mij ook even berichten of het genoemde adres klopt?
Ik had je namelijk even op je normale e-mail adres willen vertellen dat ik als antwoord op je vraag, als ik een dag weg ga een gevuld draagvatje vloeibare zuurstof meeneem en daarnaast een klein flesje zuurstof onder hoge druk meeneem.
Meestal kom ik de dag dan, als ik mij niet teveel inspan de dag door.
Nou, dat was het dan weer.
Graag tot een volgende keer.
Groetjes aan je man.

Hans Laarhuis
hans.laarhuis@home.nl