dinsdag 13 mei 2008

De wereld draait door...



...maar voor ons stond de wereld vrijdag stil!


Ik moest voor controle naar het UMCG. De eerste keer sinds ik op de wachtlijst sta. Kom ik mij melden bij de poli, blijkt dat ik een dag te laat was. Jemig zeg, hoe stom kun je zijn!! Maar er werd even heen en weer gebeld en toen mochten we bloed gaan prikken. Als we terug waren konden we ons weer melden en dan gingen ze kijken of er een arts beschikbaar was. En ja hoor, dr. Verschuuren kwam ons ophalen en had alle tijd. Maar wat hij te vertellen had was niet zo leuk. Er is gewoon een enorm tekort aan donoren. Daardoor wordt de wachtlijst steeds langer en dus ook de wachttijd. Bovendien heb ik bloedgroep O en dat is ook ongunstig.

Het is haast onmogelijk om op hogere urgentie te komen. Gezien mij ziekte en het verloop er van zou ik eigenlijk wel zeer binnenkort op de HU moeten komen, maar dat kan dus niet gezien de enorme wachtlijst met meer mensen die op HU geplaatst zouden moeten worden.


Conclusie: de kans dat ik kom te overlijden is groter dan dat er longen voor mij zijn en ik getransplanteerd kan worden.


Hoe moet je verder met zo'n toekomstperspectief. Vrijdag konden Jan en ik niet verder. We waren verdrietig, boos en gefrustreerd. Maar zaterdag zijn we ons gaan beseffen dat het niet goed is om in die ellende te blijven hangen. We hebben geprobeerd de draad weer op te pakken, en dat is aardig goed gelukt. Ook dankzij het mooie weer en onze (klein)kinderen.

En dan rest ons: GELOOF, HOOP EN LIEFDE.
Mijn broer en schoonzus konden geen woorden vinden, tot zondag de geloofsbelijdenis werd voorgelezen in hun nieuwe kerkgenootschap. En dat stuurden ze ons toe:
Ik geloof
dat ons leven, zwaar en verdrietig als het soms kan zijn,
niet zal eindigen in het zinloze niets,
maar dat we eens zullen leven bij de Bron van Liefde,
die ons dit leven schonk,
en voor ons de verborgen Aanwezige is.
Hoewel wij niet meer aangesloten zijn bij een kerk, doen deze woorden ons goed. Het geeft troost.

6 opmerkingen:

anne-marie zei

Ja Alida en jan
geloof hoop en liefde ,waarvan liefde de sterkste is volgens bijbel ,corinthe 13.Ware er de liefde niet ,dan bate mij niets.
Jullie hebben de liefde ,dus de sterkte.Deze zal als een ster op jullie weg zijn,Put daar uit de kracht voor verder te gaan.
Te blijven leven, de kracht zit in jullie .anne-marie

Anoniem zei

Beste Alida,

Al jarenlang volg ik alle websites op longtransplantatie.nl, alsook de jouwe sinds kort. Ik reageer maar soms op berichtjes, maar toen ik dit las moest ik wel even slikken… Ik wil je dan ook het aller allerbeste toe wensen en de kracht om er toch in te blijven geloven. Ik duim voor jou.

groetjes Stéphanie

Anoniem zei

beste alida
ik wilde je dit even vertellen over mezelf want hoop doet leven, ik heb heb 4 jaar op de wachtlijst gestaan waarvan 9 maanden op hu en nu leid ik een prima leven dus geef niet op ik wilde je dit toch even vertellen .Heel veel sterkte sylvia

Anoniem zei

Dag Alida en Jan.
Ik hoop dat jullie ondanks het gesprek in Groningen toch de moed niet laten zakken.
Je hebt immers de screening niet voor niets gedaan. Zorg goed voor elkaar en voor jullie zelf en denk eraan dat je Eigen Sterke Wil positief zal bijdragen aan je gezondheid.

Groeten.
Hans Laarhuis

Anoniem zei

Hallo Alida,
Hoe gaat het nu met je na die nare berichten. Ik hoop dat je blijft geloven in je eigen mentale kracht, ik ben ervan overtuigd dat die je lichamelijke gesteldheid positief beinvloed. Als je er voor wilt gaan blijf dan strijdlustig. Het gaat je lukken. Immer wenn man denkt es geht nicht mehr, kommt irgenwoh ein Ënglein her. Liefs Gertie

Wendy zei

Beste Alida,
Wij vinden het geweldig dat we veel reacties krijgen op het blog van Wendy.Ook U zet regelmatig iets op de site. Al die steun is zo fijn, zelfs als dat van mensen is die we niet kennen. En dan zeker als zij weten wat je zoal meemaakt.Na het lezen van Uw laatste reactie ben ik op Uw blog gaan kijken.
En dat viel niet mee. Wat een bericht hebben jullie gekregen. Wij hopen dat jullie de kracht kunnen vinden om toch door te gaan. En geef de hoop niet op, de wonderen zijn de wereld nog niet uit.
We zijn in gedachten bij jullie,
Jolanda Abma