woensdag 9 april 2008

Volgende week nachtje slapen in het VUMC

Gisteren zijn Jan en ik dus naar longarts dr. Vonk geweest in het VUMC.
De heenreis ging voorspoedig.
Om half 12 vertrokken uit Assen en om 13.45 uur stonden we op de parkeerplaats bij het VU.
We zijn direct bloed gaan prikken en daarna lekker bakkie koffie gedronken.

Daarna naar de verpleegafdeling om mijn zuurstoftankje te vullen. En ook even bijkletsen met de verpleging die aanwezig is. Altijd zo gezellig!!!

Toen moest er dus bloedgas geprikt worden uit de polsslagader. Frank ( PH verpleegkundige en rechterhand van dr.Vonk) is kwartier bezig geweest en heeft drie keer geprikt, maar helaas... GEEN BLOED!!

Toen door naar Vonk. Ik had alle klachten op een briefje geschreven en heb hem dit gegeven. Hij vroeg nog even door. Keek bedenkelijk. Ik moest huilen. Hij zegt niets meer voor me te kunnen doen om me op te peppen. Wrijft over mijn rug en zegt troostende woorden. Moest ik nog harder huilen.

Conclusie: volgende week donderdag en vrijdag opname om diverse onderzoeken te doen. En deze dan te vergelijken met september vorig jaar.
Deze gegevens wil hij dan met mijn verhaal en zijn eigen indruk bespreken met de artsen van het UMCG.

Ik vind het leven momenteel erg zwaar en hoop dat er snel weer licht gaat gloren!

Jan en ik waren op 19.00 uur weer thuis. Moe, verdrietig, hoopvol, verward...

Even een paar dagen uitrusten en dan vrijdag naar de bruiloft van mijn broer . Ik hoop dat mijn kleinzoon dit weekend geboren wordt. Ik wil hem zo graag zien, ruiken en met hem knuffelen VOOR ik naar het VU moet.

Zo, niet een echt opgewekt verhaal, maar meer zit er even niet in.

6 opmerkingen:

anne-marie zei

Hoi Alida
Dat is me toch wat, zit even niet me.
Kan me voorstellen dat je het allemaal even moet verwerken.
ga duimen dat je kleinzoon snel geboren wordt,dat je er nog lekker van kunt genieten, voordat je opname voor onderzoek is.Maar het zijn maar twee daagjes begrijp ik,dus daarna weer lekker verder.
Wie weet komen ze er achter dat er toch nog iets is om je leven wat gemakkelijker te maken.
Knuffel, groet anne-marie

Anoniem zei

Hoi Alida,

We snappen zo goed wat je allemaal meemaakt! Ups en downs en soms zie je even niets positiefs meer! We hopen met jou mee dat je op die HU lijst wordt geplaatst.

Als je kleinkind geboren wordt heb je ook weer iets om voor te gaan en zul je zien dat je het allemaal eventjes weer wat rooskleuriger inziet! Dus hou vol, geef niet op! Er voor gaan, helemaal!

Sterkte en blijf moed houden!

Groetjes Jan, Stans en kinderen

Anoniem zei

Hoi Alida,

Aller eerst, echt lief dat je regelmatig een reactie plaats op mijn blog. Het is zover voor me ja, misschien urgent.

Hopen dat dat voor jou ook snel mogelijk is. ook al is het toch ook wel dubbel. Maar we gaan natuurlijk voor een mooi nieuw setje.

Heel veel stertke. Ik kijk elke dag even op je blog om te zien of er nog nieuws is.

Groetjes Lisa

Anoniem zei

Alida, heel veel sterkte en ik hoop dat de kapper zich ook extra voor je heeft ingezet om er morgen een onvergetelijke dag van te maken. Tevens geef ik een seintje aan je aanstaande kleinzoon dat hij er haast achter moet zetten. Begrijpt hij best wel!

Mia Overwijk

Anoniem zei

Beste Alida
Wat vervelend dat het zo tegenzit. Ik wil je bedanken voor de kaart die je Dean en ons gestuurd hebt, en natuurlijk ook je reacties op de site.De kaart is goed aangekomen hoor.Stom dat ik het adres verkeerd op de site had gezet, maar gelukkig denken ze hier in het UMCG op de postkamer toch even iets verder. Ik wens je veel sterkte en stuur je heel veel groetjes vanuit Groningen. Anita(mama van Dean)

Didi Deborah Sandra Delsy Sahupala zei

hoi Alida,
Nou je kleinzoontje heeft je wens vervuld, voordat je gaat. En ik wens je vandaag heel veel kracht om nr de bruiloft van je broer te gaan.
Ik denk aan je, ook al hebben we elkaar nog nooit ontmoet. Weet dat ook ik jou dicht bij mn hart draagt.. Ik voel met je mee. En ik zit nu ook effe niet lekker in mn vel, maar we blijven door gaan en wij vrouwen blijven strijden want er valt nog zoveel voor te leven en te getuigen. Ik heb je op mn koelkast geprikt, dus ik zal de dagen voor je bidden.
Veel liefs en een dikke knuff
van MY (Didi)